Það væri að bera í bakkafullan lækinn að skrifa eitthvað um Alþingi og það hörmungar leikrit sem þar hefur verið í gangi að undanförnu – svo ég ætla að sleppa því. Að mestu. Fólk er loks farið að sjá í gegnum falleg leiktjöldin og fatta að þeirra hagsmunir hafa í raun aldrei skipt neinu máli. Tók tíma en tókst að lokum.

Fyrst eilífðarleikritið við Austurvöll er ekki til umræðu er best að tala um áhorfendurna og þeirra viðbrögð, sem vissulega má finna á öllum skala mannlegrar upplifunar. Sumir harka við skjáinn og ausa úr skálum visku sinnar, nú eða reiði, gleði, hamingju eða viðbjóði, allt eftir því hvað er að gerast, hjá hverjum og hvenær – aðrir þramma um götur og mótmæla öllu engu og hinu líka. Samhljómur er með mörgum, stundum, oft eða alltaf – nú eða að nokkrir deila um allt og alla, við alla og enga.

Það hefur verið mér mikil upplifun að fylgjast með þessu og vera meira áhorfandi en þátttakandi, vegna þreytu og ákveðinni uppgjöf fyrir málefninu Íslenskt samfélag. Lengi vel reyndi ég að berjast við þær vindmyllur sem tröllríða stjórnkerfinu, en að lokum hætti ég þessari vitleysu eða missti alla heilsu ella. Svo þetta hefur verið mér dýrmæt og mikilvæg reynsla, að fá að sjá allskonar fólk gera allskonar hluti – og jafnvel ná árangri í því fatlaða lýðræði sem mér finnst vera á Íslandi. Í raun ætti lýðræðið að vera á gjörgæslu – en, því miður, þá ráða enn einstaklingar sem keyrðu allt í klessu og halda því fram að þau viti allt mun betur en sjúkraliðarnir.

Einu raunverulegu mótmælin sem hafa orðið, voru fyrir utan Alþingi og Seðlabankann í kring um áramótin 2008/2009. Svo var eins og fólk héldi að það væri búið að redda þessu, fór heim og setti ýsuna í pottinn – þeir sem höfðu efni á slíkum munaði. Markmiðinu var náð, að mati flestra. En því fer svo fjarri lagi, eins og fólk er að átta sig á núna, að það er engu lagi líkt.

Lítið sem ekkert hefur breyst, nema hvað búið er að bjarga flestum auðrónunum, fjármagnseigendum, fjármálastofnunum og bílalánaglæpastofnunum, á meðan heimilin í landinu blæða út. Yndisleg öfugmæli: “Norræn velferðarstjórn”. Búið er að skerða bætur öryrkja og aldraðra, hækka skatta á allt nema leiðindi – skera niður læknaþjónustuna svo mjög, að læknar hafa ekki orku til að skrifa vottorð lengur; það er ekkert eftir nema að skera niður heitavatnskostnað í sundlaugarnar, svo búið sé að taka af fólki nokkra von um þægindi eða skemmtun.

Það er kominn tími til að hætta að mótmæla. Það skilar engu og hefur á sér mjög neikvæðan stympil. Við, Íslendingar, eigum að taka upp gamla siði og fara í kröfugöngur; fylkja liði, öll sem eitt og KREFJAST ÚRBÓTA Á OKKAR MÁLUM.

• Við KREFJUMST þess að húsnæðismálum verði komið í lag og óréttlæti fjármálakrimmanna verði gefið til baka
• Við KREFJUMST þess að ólögleg gengislán verðu endurreiknuð og tekið tillit til þess áhlaups sem fjármálastofnanir gerðu á gjaldmiðilinn okkar, til að skara eld að eigin köku
• Við KREFJUMST þess að sett verði ný Stjórnarskrá, kosið um hvern lið og ekki hætt fyrr en verkinu er lokið
• Við KREFJUMST þess að fiskveiðistefnunni verði breytt
• Við KREFJUMST þess að tryggt verði að auðlyndir þjóðarinnar verði ávallt í eigu þjóðarinnar
• Við KREFJUMST þess að samin verði ný kosningalög, sem heimili persónukjör
• Við KREFJUMST þess að þeir verði dregnir til ábyrgðar sem hönnuðu og ullu hruninu
• Við KREFJUMST þess að farið verði í hreinsun á innviðum stjórnkerfisins
• Við KREFJUMST þess að stjórnmálamenn fari að lögum – og eitt skuli yfir alla ganga
• Við KREFJUMST þess að flóttamenn og aðfluttir fái mannsæmandi meðferð í kerfinu
• Við KREFJUMST þess að Alþingi sýni þjóð sinni – vinnuveitanda – virðingu
• Við KREFJUMST þrískiptingu valds
• Við KREFJUMST betra eftirlits á fjármálafyrirtækjum
• Við KREFJUMST betra eftirlits á tryggingarfélögum
• Við KREFJUMST betra eftirlits á olífélögunum
• Við KREFJUMST betri neytendaverndar
• Við KREFJUMST betri mannréttinda
• Við KREFJUMST – Við KREFJUMST – VIÐ KREFJUMST!

Hættum þessu bölvaða rugli og förum að krefja þessa stjórnmálamenn um að sinna sinni vinnu og standa sig gagnvart þjóðinni. Mótmælum engu – KREFJUMST ÞESS!

Vísindalegar skoðanakannanir snúast um að búa til úrtak, er sé sem líkast heildinni, sem fjallað er um. Til þess eru notaðar ýmsar aðferðir. Hvergi er reiknað með, að menn velji sig sjálfir í úrtakið. Í þessum vísindalegu skoðanakönnunum er algengt, að svarhlutfall sé 80%. Við slíkar aðstæður vona menn, að niðurstaðan endurspegli heildina. Ef litið væri á atkvæðagreiðslu Eyjunnar um IceSave sem skoðanakönnun, er svarhlutfallið 4%. Það er að segja marklaust. Þegar fjölmiðlar segja útkomuna sigur fyrir andstæðinga IceSave, fara þeir með fleipur. 5188 atkvæði gegn IceSave eru harla fámennur hópur.

Lesa restina af þessari færslu →

Rúmu ári eftir að allt hrundi í okkar samfélagi, má enn finna einstaklinga sem þykja “pabbar” þeirra vera sterkari en “pabbar” allra hinna. Þessi árátta er ekki bundin við einn flokk, eða eina hugsjón, heldur virðist þetta vera bundið í trúarkerfi hvers og eins okkar, burt séð frá staðreyndum og “sannleikanum”.

Lesa restina af þessari færslu →

Páll Hreinsson - Mynd:Vísir.is

Jafnframt vill forseti upplýsa að á vettvangi forsætisnefndar og formanna þingflokkanna hefur verið fjallað um hvernig standa á að þinglegri meðferð á skýrslu rannsóknarnefndarinnar. Samstaða er um mikilvægi þess að sá farvegur verði markaður fyrir fram áður en skýrslan verður gerð opinber. Því má vænta þess að á næstu dögum verði lögð fram þingsályktunartillaga sem taki á þessu atriði. Sú tillaga mun ganga út frá því að skipuð verði sérstök þingmannanefnd sem falið verði að fjalla um skýrslu rannsóknarnefndarinnar.

[Leturbreytingar - ÓS]

af Vísir – Skýrslu rannsóknarnefdnarinnar frestað til 1.febrúar.

Finnst mér einum vera eitthvað gruggugt hér í gangi?

Var hann ekki kosinn í almennum þingkosningum? Býr hann ekki í sama samfélagi og ég, þar sem samkeppni er ekki litin hornauga, heldur samþykkt sem rekstrargrunnur – þótt svo farið hafi lítið fyrir slíkri “samkeppni” síðustu áratugina? Á hvaða öld er Jón Bjarnason “ráðherra” staddur? Er sú öld ekki liðin – fyrir löngu? Það er sem mig minnir það, en undanfarið hefur mér ég frekar vera staddur í samfélagi á sýru, frekar en í alvöru samfélagi fólks sem stefna sínu lífi á framtíðina…

Vísir.is:

Smellið til að stækka

Lög nr. 44/2005 – 11.gr:

Misnotkun eins eða fleiri fyrirtækja á markaðsráðandi stöðu er bönnuð.

Misnotkun skv. 1. mgr. getur m.a. falist í því að:

• a. beint eða óbeint sé krafist ósanngjarns kaup- eða söluverðs eða aðrir ósanngjarnir viðskiptaskilmálar settir,
• b. settar séu takmarkanir á framleiðslu, markaði eða tækniþróun, neytendum til tjóns,
• c. viðskiptaaðilum sé mismunað með ólíkum skilmálum í sams konar viðskiptum og samkeppnisstaða þeirra þannig veikt,
• d. sett sé það skilyrði fyrir samningagerð að hinir viðsemjendurnir taki á sig viðbótarskuldbindingar sem tengjast ekki efni samninganna, hvorki í eðli sínu né samkvæmt viðskiptavenju.

Lög nr. 44/2005 – 12.gr:

Samtökum fyrirtækja er óheimilt að ákveða samkeppnishömlur eða hvetja til hindrana sem bannaðar eru samkvæmt lögum þessum eða brjóta í bága við ákvarðanir skv. 16.–18.

Lög nr. 44/2005 – 33.gr:

Samningar, sem brjóta í bága við bannákvæði laga þessara, eru ógildir.

Silfur Egils:

Smellið til að stækka - Mæli með lestri athugasemda...

RÚV.is:

Smellið til að stækka

Og svo kemur rúsínan í pylsuendanum:

Vísir.is:

Smellið til að stækka

Stjórnarskrá Íslands:

Lög nr. 33/1944 – 65.gr:

Allir skulu vera jafnir fyrir lögum og njóta mannréttinda án tillits til kynferðis, trúarbragða, skoðana, þjóðernisuppruna, kynþáttar, litarháttar, efnahags, ætternis og stöðu að öðru leyti.

Er ekki eitthvað bogið við framsögu þessa steingerfings? Viljum við, í okkar samfélagi í dag, virkilega hafa slíkan einstakling í Ríkisstjórn? Í alvöru?

Læt myndirnar tala sínu máli:

Okkur er oft sagt, að “byltingin étur börnin sín”… Að vissu leiti má það vera rétt – en hið raunverulega gleymist oftast, þegar þessir frasi er notaður: Byltingin talar sjaldnast um börnin “sín”.

Hverjir eru það sem þjást mest í stríði og átökum, ef ekki börnin okkar? En er það næg ástæða til að aðhafast ekkert og láta kúgunina standa? Láta allt yfir sig ganga, til þess eins að vernda börnin okkar? Hver verður þá hin raunverulega framtíð þeirra, sem “land” okkar eiga að erfa? Er það sú “paradís” sem við viljum afkomendum okkar, hvar sem í flokki við erum? Það held ég ekki.

Svo eru til dæmi, þar sem “börnin okkar” eru misnotuð, í tilgangi, sem fáir njóta góðs af. Til dæmis “fíkniefnastríðið“, sem eytt hefur verið óhugnanlegu fé í, án nokkurs árangur – í raun aðeins til að “vernda börnin okkar“. En hver eru í raun fórnarlömb þessa “stríðs” Stjórnvalda gegn eigin þjóð? Eru það ekki einmitt “börnin” okkar; unga fólkið, sem getur ekki borið hönd yfir höfuð sér, vegna vanþekkingar sinnar á lögunum og réttindum sínum? “Stríð” sem flestir virðast samþykkja, en í raun er beint gegn réttarríkinu og lýðveldinu, í öllu sínu veldi?

Við viljum öll vernda börnin okkar, en stundum er okkur fengin vopn í hendur, sem frekar skaðar þeirra framtíð en verndar hana. Vopn, sem frekar berjast gegn frelsi þeirra og réttlæti – frelsi okkar allra – frekar en að byggja þau upp og gera að betri einstaklingum. Okkur er sagt ýmislegt, sem vekur ugg í brjósti okkar – sérstaklega þegar kemur að framtíð barna okkar. En sumt af því – því miður – er bara blekking, til þess eins að stýra hugarfari okkar í eina átt.

Það er hagur hverra stjórnvalda, að viðhalda lyginni og sjá til þess, að “þegnar” þeirra lifi í ótta, óvissu og ósætti. Aðeins þá, er hægt að stjórna því hvernig fólk hagar sér, upplifir “sannleikann” og lætur stjórnast af áróðri þeim, er frá Stjórnvöldum kemur. Þannig hefur því verið háttað frá alda öðli – og þannig er því háttað enn þann dag í dag. Meira að segja á Íslandi – hinu “óspillta”…

Íslensk stjórnvöld vilja ósætti og sundrung meðal okkar Borgaranna, því samstaða okkar gæti þýtt þeirra endalok; það má sjá á baráttunni gegn Stjórnarskrárbreytingum Sjálfstæðisflokksins – og ákvörðun núverandi Ríkisstjórnar um “ráðgefandi” Stjórnlagaþing og ESB kosningu. Þetta er allt saman samtrygging valdhafanna, þótt svo þeir kjósi að kalla sig “Samfylkingu”, “Sjálfstæðisflokk”, “Framsóknarflokk” eða “Vinstri-græna”; þetta er allt saman sama mafían, ef málin eru skoðuð djúpt ofan í kjölin.

Til þess að okkar bylting “éti” ekki börnin sín, þurfum við að læra að standa saman; læra að bera virðingu fyrir hvort öðru – og læra að bera virðingu fyri framtíð barna okkar og þeirra frelsi, hvort sem það er til orðs eða æðis. Við þurfum að læra að bera virðingu fyrir hvort öðru, skoðunum hvers annars, því annars munu “börn” okkar ekki læra að lifa í sátt og samlindi hvort við annað.

Öll viljum við að börn okkar hafi sama rétt til náms, heilbrigðis, lífernis og mannréttinda. Eða það vona ég svo sannarlega. Sum okkar hafa aðrar skoðanir á málunum, hverjum sé best treystandi til að framfylgja þeim réttindum. En ég held – ég vona – að við öll séum sammála að öll okkar börn eigi að lifa í áhyggjulausum heimi, þar sem þau þurfa ekki að eiga á hættu að þeirra ævistarfi sé stolið af þeim, heldur geta treyst því, að þeirra framlag til lífsins sé traust, hvaða skoðunum foreldrar þeirra aðhyllist. Þess vegna er það mín skoðun, að í raun viljum við öll það sama fyrir okkar börn, hvort sem við eigum þau eða ekki. Því þurfum við þá að rífast um hægri og vinstri? Því getum við ekki verið sammála um að færa börnum okkar þá bestu framtíð sem við mögulega getum – án þess að nokkur einstaklingur eða fyrirtæki geti rænt þau henni, án þess að VIÐ höfum nokkuð við því að segja?

Nú er tími til að leggja niður alla flokkadrætti í okkar samfélagi; þeir hafa sundrað okkur einum of lengi – og lagt samfélag okkar í rúst. Nú þurfum við, mínir kæru samlandar, að standa saman fyrir framtíð barna okkar – og ekki láta nein öfl í samfélaginu standa í vegi fyrir okkur. “Hægri” eða “vinstri” eru úrelt hugarfóstur lénsaflanna, sem hingað til hafa ráðið of miklu; framtíðarstefna er það sem ætti að ráða okkar hugsun.

Vissulega getur okkur greint á um, hvort Ríkið eigi að reka hitt eða þetta – en við hljótum að geta verið sammála um, að börnin okkar eigi þá bestu framtíð skilið, sem við getum boðið þeim. Hvaða skoðunum sem við aðhyllumst. Annað, mínir kæru samlandar, er bara hrein geðveiki.

Ef við getum ekki verið sammála um það, mun byltingin sannarlega éta börnin okkar – hvar sem við höldum að við stöndum í pólitíkinni. Og það væri vissulega hin versta gjöf, sem við gæfum börnum framtíðarinnar.

Stöndum saman! Byggjum betri framtíð!

—

Sjá einnig:

Nýja Kaupþing og skilanefnd Kaupþings telja…

Financial collapse: Confidential exposure analysis of 205 companies…

Icelandic bank Kaupthing threat to WikiLeaks over confidential large exposure report, 31 Jul 2009

Eyjan » Þór Saari: Þorgerði Katrínu ekki sætt í embætti eftir upplýsingar um lán til eiginmanns.

Eyjan » Réttlát reiði almennings ekki sefuð fyrr en eignir auðkýfinganna hafa verið gerðar upptækar.

Eyjan » Sigurður og Hreiðar Már létu Kaup- þing lána sér um 5,4 milljarða. Efstir á lista yfir áhættulántaka.

Ég hef bara eitt að segja:

I TOLD YOU SO – YOU ASSHOLES!!!

En hver hlustar svo sem á röddu einmanna skálds, sem hrópar í tómið?

Honourable members of Scandinavian Parliaments

My name is Olafur Skorrdal, a poet from Reykjavik, Iceland. For many years now, I have criticized the leaders of my country – and I am still at it, even after the elections last April. My politics are not to the left, nor to the right – my politics are to the future.

As you may know, we have had a bigger crises than any western nation has had. Our banking system lies in ruins – even our Central Bank is in really bad shape. Our politicians are not doing a great job; they protect more those who are to blame for all of this, rather than protecting the people they work for. Now, they have made two agreements, between Iceland, UK and the Netherlands, because of the IceSave scandal.

Our friends – our familynations in Scandinavia, have said (or so we are told by our government), that they will not assist Iceland, unless these issues will be resolved. I can understand that, but if those nations knew what has been signed (but not voted on yet, by Althingi), and how the content of this agreement was a secret – even from Althingi it self – they would change their mind and help us fight against such oppression. That is why, honourable members of the Scandinavian parliaments, I write you this letter.

As I understand the content of this agreement, Icelandic resources can – and will – go to either UK or the Netherlands, if Iceland can’t pay this money. We are talking about 750.000.000.000 isk, with 5,5% interest, in an environment where our currency just these last few weeks has made that number bigger by 50.000.000.000 isk. And it still keeps falling, due to Icelandic “former” bankers, that are working with our fishing industry to lower our currency rate, just to make a bit more money. All of this is done with the knowledge of our government, and nothing is done to stop this – nor is anything done to get assets from those liable for this IceSave fiasco; they are still cruising on their yachts, or flying in their private jets, spending the money they stole from people in UK and the Netherlands – and Germany, and Iceland.

There are two investigations ongoing, because of the financial meltdown last October. One by Althing, three people are heading that investigation – and a special prosecutor, assisted by Eva Joly, a Norwegian/French investigator, that the people trusts. Most of us, anyway. All is done to discredit her, and one member of the investigators board of Althingi – Ms. Sigriður Benediktsdóttir, PhD in economics from Yale University, working as Associate Chair at Yale. Both of those women have shown that they are working for the Icelandic public, and want to do the best they can to find out what happened. Even members of parties currently in the Government, has tried to discredit the work of Eva Joly.

Enclosed, I send you those two agreements, between Iceland, UK and the Netherlands. And ask you this: Would you agree such an agreement, hide it from both parliament and the public? If the answer is “no”; can I, ask you to stand with my country – with my people – against such an oppression, against such bullying of two big countries, that I thought were a part of our family of nations? My government has only one goal – emerge with EU; and they are ready to enslave the whole nation, just to get there. That is not fair, specially if we think of the future of my country – our children and their children.

I beg of you, to take a look at these papers I send you – and honestly ask with your heart: Would I do this to the future of my country – to the future of my children? And I know, honourable members of the Scandinavian Parliaments – our family – you will come to the same conclusion as I have; this is wrong.

In hope,
Olafur Skorrdal
poet

———————

Links to the PDF document:
IceSave-UK.pdf
IceSave-Holland.PDF

Kæri þingheimur

Ef IceSafe samningurinn verður samþykktur á Alþingi, þýðir það hreint og klárt fullveldisafsal yfir auðlindum okkar – alveg sama hvernig þau ykkar sem reynið að spinna annað í kring um það segið. Slíkt varðar við 40. og 41.gr. laga nr. 33/1944 og 3.mgr. 91.gr. laga nr. 19/1940. Í raun, þar sem búið er að skrifa undir þetta fullveldisafsal, eru þessi lagaákvæði nú þegar í fullu gildi.

Afsal á griðhelgi fullveldis

Bæði Tryggingasjóðurinn og Ísland samþykkja algerlega hvers konar málsókn gegn sér í sambandi við hvaða deiluefni, sem upp kunna að koma og hvers konar annað réttarúrræði gegn sér, þar á meðal aðför eða fjárnám, í hvaða eignum eða réttindum ( án tillits til hvaða nota þau eru ætluð) samkvæmt hvers konar úrskurði eða dómi.

Ef Tryggingasjóðurinn eða Ísland, eða hvers konar eigur eða réttindi þeirra, eiga rétt á griðhelgi í einhverri lögsögu frá málshöfðun eða birtingu annarra skjala í tengslum við hvaða deilu sem er, eða eiga rétt á hvers konar annarri griðhelgi frá lögsögu, lögsókn, dómi, fjárnámi, kyrrsetningu ( þótt það sé áður en dómur gengur til þess að tryggja aðför eða annað réttarúrræði) eða annars konar lögsókn, þá er hér með óafturkallanlega fallið frá griðhelgi á eins algeran hátt og lög viðkomandi lögsögu leyfa.

Bæði Tryggingasjóðurinn og Ísland lýsa því einnig óafturkallanlega yfir, að þau samþykki, að gera ekki kröfu um griðhelgi sjálfum sér til handa eða vegna eigna eða réttinda hvors um sig.^[i]

Hver sá þingmaður, sem greiðir þessum samningi atkvæði sitt, mun því, skv. lögum, gerast landráðamaður og sekur um að hafa selt börnin okkar og barnabörn í ánauð. Ætlið þið VIRKILEGA að samþykkja þetta plagg, sem þið megið ekki sjá – að sögn Ríkisstjórnarinnar?

Í samtalinu kom fram að það hefur aldrei verið sett fram skilyrði af hálfu Hollendinga og Breta að ekki mætti birta samninginn.  ”Á nú að fara að kenna okkur um það líka, sagði viðkomandi.”  Það kom líka skýrt fram að hvorki samninganefnd Hollendinga né Breta vissi hverjar eignirnar væru sem kæmu á móti og viðkomandi efaðist stórlega um að íslenska samninganefndin vissi það heldur.^[ii]

Ég treysti orðum Þórs og Birgittu mun meira en einum staf frá þeim Jóhönnu og Steingrími, sem eru alls ekki með hreina samvisku í þessu máli.

Standið með fullveldinu og fellið þennan samning. Það er á ykkar ábyrgð, að standa með þjóðinni – gegn slíkri kúgun sem þessari.

Íslandi allt!
Ólafur Skorrdal
skáld

1. Þýðing: Magnús Thoroddsen hrl. – fengin af bloggsvæði Ívars Pálssonar [↩]
2. Þór Saari – Þinghúsbréf 13 [↩]

Hæ, hó, jibbý jei og jibbýja-ei!
Það er kominn 17. júní!

Er það svo gleðilegt í dag? Á 65 ára afmælisdegi lýðveldisins? Í alvöru – hverjum finnst það? Kannski forsetanum, því hann er puntudúkka, sem treður sér fram á sjónarsviðið sérstaklega til að minna okkur á að við höfum kosið hann (reyndar bara einu sinni, en hverjum er ekki sama um það, í lýðræðisríki?): Áramót og 17. júní er hrisst af honum rykið, hann klæddur í sitt fína púss og treðst gegnum umferðina, til að vera með okkur almúganum. Nei – það er bara á 17. júní. Og við eigum að vera sátt.

Þjóðin er sundruð og sár – og “sameiningartákn” hennar, hefur gert lítið til að sameina þjóðina. Eiginlega verið meira í því að sundra henni – nú, eða bara þagað og gert ekki neitt. Það á tímum mestu ógnar við sjálfstæði okkar og framtíð sem við nokkru sinni höfum staðið fyrir á öllum lýðveldistímanum. Kannski hann sé bara á skíðum eftir allt saman?

Bankahrun og Icesafe – arðrán heillar þjóðar stendur yfir, og hvorki er hægt að treysta á að eina lýðræðisembætti þjóðarinnar standi með henni, né heldur hægt að treysta á að kjörnir fulltrúar standi við orð af því sem þeir segja (sem hefur í raun aldrei verið hægt, en það er önnur saga). Samþykkja á skuldafangelsi kynslóðanna, og það meira að segja án þess að kjörnir fulltrúar fái að sjá samninginn.

Við lifum á tímum geðveiki og gerræðis. Aldrei í stuttri sögu okkar lýðveldis hefur þjóðin staðið frami fyrir slíkum afarkostum sem henni eru nú settir – og það af “vinaþjóðum” okkar, og okkar eigin Ríkisstjórn. Samfélagsfriðurinn er í raun rofinn – og það af okkar eigin stjórn.

Aldrei þurftum við að berjast fyrir sjálfstæði okkar með blóði, aðeins með klækjum og bolabrögðum. Kannski þess vegna höfum við ekki kunnað að bera virðingu fyrir sjálfstæði okkar – ekki kunnað að fara með lýðræðið, sem við í raun fengum sent í pósti frá Kaupmannahöfn. Og það með tárum Kristjáns IX sem innsigli. Kannski þau tár séu núna að innsigla okkar ófarir – kannski eigum við þetta skilið, fyrir okkar falska frelsi?

Ef við viljum byggja upp nýtt samfélag í þessu landi, byggt á lýðræði, réttlæti og sanngirni, þurfum við – að mínu mati – að berjast fyrir okkar sjálfstæði og frelsi. Annars mun hér ekkert breytast, og landeigendurnir halda áfram að eiga stjórnmálamenn, sem munu halda áfram að ljúga og blekkja okkur með fögrum orðum, sem ekkert er að marka. Kannski er kominn tími á raunverulega byltingu í þessu landi, þótt ekki væri nema til að hreinsa út úr samfélaginu þá sem hafa komið okkur í það öngstræti sem þjóðin upplifir nú.

Dagurinn í dag er engin tími til fögnuðar, heldur sorgardagur, sem minnir okkur á að við höfum farið illa með það sem okkur var gefið – og kennir okkur vonandi að fara betur með næsta lýðveldi, hvort og hvenær það verður stofnað. Ég vona fyrr en síðar.

Skemmtið ykkur vel…